موزه ها را دریابیم

گرد آورنده : تهامه شعبانی

موزه ها به عنوان عاملی برای ترویج پدیده های فرهنگی و تاریخی هر کشور نقشی حیاتی در جوامع بشری دارند . به عبارت دیگر این موزه ها هستند که مرکز حفظ و نگهداری یادگاران نسل گذشته و در حقیقت فرزندان هنر و تاریخ هر کشوری هستند.

هر کدام از آثار موزه در عین بی جان و بی زبان بودن گویای حقایقی هستند که دید گاهی جدید را در نظر بازدید کننده بوجود می آورد . اگر این آثار به درستی و کامل معرفی شود خود می تواند سندی معتبر از هنر، فرهنگ و تاریخ را ارائه دهد.

در دنیای متمدن امروزی موزه ها در هر کشور مایه افتخار و غرور ملی آن کشور محسوب می شوند (البته این ایده بیشتر در مورد موزه های ملی صدق می کند اما موزه های دیگر نیز با بیان تاریخ جزئی از شناسنامه آن کشور محسوب می شوند ) طبق گزارشات در کشورهای توریست پذیر که فرهنگ گردشگری در آنها نهادینه شده است مردم آن کشور دست کم یک بار در طول عمرشان از موزه های کشور مطبوع خود دیدن کرده اند به گونه ای که بعضاً این امر به عنوان یک وظیفه برای هر فرد مقیم آن کشور تلقی می شود . گسترش فرهنگ موزه تا حدیست که عمدتاً کشورها را با شهرت موزه های آن شهر یا کشور می شناسند.

اما متاسفانه در کشور ما سرانه بازدید موزه ها برای هر ایرانی از میانگین جهانی بسیار پایین تر است در حالیکه کشور ما ایران ، مهد تمدن دنیا معروف است، تاریخ و فرهنگ خاصی که با توجه به وسعت کشورمان می تواند از نظر تاریخی و فرهنگی جاذبه های بسیاری برای گردشگران خارجی داشته باشد.

عقیده بسیاری از توریست هایی که ایران را از نزدیک دیده اند بر این است که ایران خود یک موزه بزرگ است که می تواند به وضوح دستاوردهای تمدنی خود را به نمایش بگذارد و هیچ کس قادر به انکار این زیبایی ها و جاذبه ها نیست.

شرایط موزه و موزه داری در ایران قابل تامل است از آن جهت که متاسفانه با داشتن تمدن و فرهنگی بسیار وسیع موزه هایی در حد و اندازه موزه های بزرگ جهان در ایران شکل نگرفته اند ، شاید اولین و مهمترین مشکل در این مورد ” عدم اعتقاد به توان فرهنگی  موزه ها ” باشد و یا به طور عامیانه تر اینکه : موزه و اهمیت آن برای بسیاری از ایرانیها شناخته شده نیست . در صد بیشتری از هموطنان ما برای انتخاب شهری برای سفر همه جاذبه های آن شهر جز موزه ها را در نظر می گیرند .

ترویج فرهنگ موزه به عنوان یک پدیده مفهومی در کشور ما فقط به عهده یک دستگاه خاص مثلاً سازمان گردشگری نیست بلکه بسیاری از ارگانها باید به صورت زنجیره ای این حرکت را انجام دهند . بایستی این واقعیت برای همگان مشخص شود که گردشگری واقعاً می تواند اقتصاد و فرهنگ زندگی مردم را بهبود بخشد .

موزه ها خود نیز با در نظر گرفتن شرایط بازدید کننده بایستی زمینه هایی را ایجاد کنند که این مکانهای دیدنی در ذهن بازدید کنندگان ماندگار گردد و مشتاق برای دیدن مجدد و یا تبلیغات مثبت برای سایرین باشد.

راهنماهای گردشگری شهر نیز می توانند موزه ها را در صدر مکانهای قابل بازدید برای توریست و گردشگران هموطن قرار دهند . نقش راهنما در موزه نیز حائز اهمیت است  ، نوع برخورد و اطلاع رسانی بسیار خوب این انگیزه را ایجاد می کنند که به مراتب از آن موزه دیدن کنند که حتماً دیدن از آن مکان را در برنامه خود قرار دهند.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *